همیشه این جوری بوده که من همه رو درک کنم، احساس همه رو بفهمم، با حال بدشون کنار بیام و به حرفاشون گوش بدم...

اما این وسط تکلیف من چی بود و چی هست؟!

هیچ وقت کسی نفهمید که من چی برای گفتن دارم،

من حالم چه جوریه

من  چه حسی دارم...

چرا شاید یک نفر کمابیش فهمید!

و شاید فقط همون یک نفر ...

*****

به قول "محسن چاوشی" :

هیشکی نمی فهمه چه حالی دارم

چه دنیای رو به زوالی دارم...